Bir araştırma görevlisi, 12 Şubat 2020 ile 30 Mart 2022 tarihleri arasında vakıf üniversitesinde görev yaptığını, savunması alınmadan ve somut bir gerekçe gösterilmeden işten çıkarıldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, kullanılmayan yıllık izin ücretleri ile eksik ödendiğini ileri sürdüğü maaş farklarının tahsilini istedi. Dava dilekçesinde, kamuoyuna da yansıdığı üzere aynı gün yaklaşık 40 öğretim elemanının iş sözleşmesinin feshedildiği, işten çıkışların çalışanların yasal haklarını ödememek amacıyla yapıldığı iddia edildi. Ayrıca, Yükseköğretim Kanunu’nda yapılan değişiklik sonrasında devlet üniversitelerindeki emsal akademisyenlerle ücret eşitliği sağlanması gerekirken bu düzenlemeye uyulmadığı savunuldu.
ÜNİVERSİTENİN İDDİASI
Davalı üniversite ise akademisyenlerin eğitim ve idari faaliyetleri engelleyen boykot niteliğinde eylemler yaptığını, bu görüntüleri sosyal medyada paylaşarak kurumu küçük düşürdüklerini öne sürdü. Üniversite, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini ve tüm işçilik alacaklarının eksiksiz ödendiğini savundu. Mahkeme, işverenin haklı fesih iddiasını ispatlayamadığını, akademisyenin yasal haklarını talep etmek amacıyla yapılan eylemin haklı fesih sebebi sayılamayacağını belirledi. Bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve ücret farkı alacaklarına hak kazandığına karar verdi.
HÜKÜM ONANDI
İstinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesi de yalnızca harç yönünden teknik düzeltme yaparak davanın kabulüne ilişkin kararı korudu. Dosyayı temyiz incelemesinden geçiren Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, davalı üniversitenin iddialarını yerinde bulmadı. Yargıtay, bölge adliye mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek temyiz itirazlarını reddetti ve kararı oy birliğiyle onadı.
